Sınav hazırlığı denince akla önce deneme ve soru bankası gelir. Oysa soru çözümü bir ölçme aracıdır; tek başına öğretmez. Konu ile soru arasındaki sıra bozulduğunda çalışılan saat artar ama sonuç değişmez.
Soru çözümü neyi ölçer, neyi öğretir?
Bir soruyu çözmek, o konunun anlaşılıp anlaşılmadığını gösterir. Anlaşılmışsa soru çözmek kalıcılığı artırır ve hızı geliştirir. Anlaşılmamışsa aynı soru yalnızca eksiği tekrar tekrar hatırlatır.
Bu yüzden "günde 100 soru" gibi hedefler tek başına anlamlı değildir. Önemli olan çözülen sorunun sayısı değil, yanlış yapılan sorunun üzerinde geçirilen zamandır.
Yanlışın üzerinde durmak
Yanlış yapılan soru, çalışmanın en değerli parçasıdır çünkü eksiğin tam yerini gösterir. Doğru cevabı görüp geçmek bu bilgiyi harcamak demektir.
Sorulması gereken şey "doğrusu neymiş" değil, "ben neden o adımı seçtim" olmalıdır. Hata bazen bilgi eksikliği değil, okuma hatası ya da acele kaynaklıdır; ikisinin çözümü aynı değildir.
Deneme sınavının yeri
Deneme, konu çalışması bittikten sonra değil, süreç boyunca yapılan bir ölçümdür. Ama denemenin işlevi net sayısını izlemek değil, hangi konuların hâlâ eksik olduğunu göstermektir.
Net sayısının haftadan haftaya dalgalanması normaldir. Anlamlı olan, aynı konudan gelen yanlışın tekrar edip etmediğidir.
Sıra basittir: önce konu anlaşılır, sonra soruyla sınanır, sonra yanlış üzerinde konuşulur. Bu sıra bozulduğunda harcanan emek karşılığını vermez.